وقتی   نیستی   انگار   این دنیا هم   نیست

دلم بی قرار ثانیه هاییست که میگذرند  .....

در تنهاترین کوچه های پاییز درهوای مه گرفته و غمگین پاییز دراوج فصل دلتنگی فصلی که حرف از عاشقی می زند حرف از بی قراری هایش فصلی که عاشقی را اثبات می کند و پاییز همان بهاری ست که عاشق شده است [ پنجشنبه سیزدهم مهر ۱۳۹۶ ] [ 10:22 ] [ غرورشكسته ]

اولین بارون پاییزی امروزبه شهرمون لطافت وپاکی بخشید خداروشکر چه زیباست هوا آفتابی باشه و بارون بیاد. [ سه شنبه یازدهم مهر ۱۳۹۶ ] [ 12:4 ] [ غرورشكسته ] [ ]

دست برقبرم بکش تا حس کنی مرگ مرادست هایت دردهایم را تسلا می دهدوقت رفتن لحظه ای برگرد وقبرم را ببیناین نگاه آخرت امید ماندن می دهدنیست از من قدرتیبوسیدن چشمان توزخم های مرده ام را دیدنت جان می دهد

فراموشت نکرده ام هنوز اما باور کن سخت است چشم انتظاری موضوعات مرتبط: دلنوشته ازخودم تاريخ : شنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۶ | 9:11 | نویسنده : غرورشكسته |

باورم شده است این روزهاکه تو ، بی خبر از کوچه ها میگذری از کنار درخت آرزوها و من ، پشت هر نگاه منتظرانه با اشک چشمها و بی صبرانه موضوعات مرتبط: دلنوشته ازخودم

قندان خانه را پُر کردم از حرفهایت ... تو که می دانی من چای را تلخ دوست ندارم هوس فنجانی دیگر کرده ام ... کــمــی بــیــشــتــر بــمــان !!!

ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﻣﺮﺍ ﺁﻓﺮﯾﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺩﻧﺪﻩ ﭼﭗ ﻣﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﺩﻡ !!! ﺣﻮﺍﯾﻢ ﻧﺎﻣﯿﺪﻧﺪ … ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ … ﻣﯿﻮﻩ ﺳﯿﺐ ﺭﺍ ﻣﻦ ﺧﻮﺭﺩﻡ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﮔﻨﺪﻡ ﺭﺍ، ﻧﺴﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﺍﺩﻩ ﻣﻨﺴﺕ، ﻣﻦ …!!!! ﺣﻮﺍ !!!! ﻓﺮﯾﺐ ﺧﻮﺭﺩﮤ ﺷﯿﻄﺎﻥ، ﺷﺎﯾﺪ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﻧﺴﻞ ﺁﺗﺶ ﮐﻪ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﻣﺮﺍﺑﻪ ﺑﺎﺯﯼ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻓﺮﯾﺒﻢ ﺩﺍﺩ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﻪ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺒﻢ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ

با بغض هایی پر از سکوت و قدم های آهسته از هبوط و قاصدکی که هر لحظه منتظر پیام از توست.

از پله های یک ساختمان بلند بالا رفتم .حتی ، فکر برگشت خسته ام می کردتو چطور ..چطور از این همه " دوست داشتن " برگشتی .!؟پوریا نبی پور

بر می گردمبا چشمانمکه تنها یادگار کودکی منندآیا مادرم مرا باز خواهد شناخت ؟زنده یاد حسین پناهیموضوعات مرتبط: سخنان زيبا تاريخ : شنبه بیست و سوم اردیبهشت ۱۳۹۶ | 9:49 | نویسنده : غرورشكسته |

معجزه عجیب آب به جای نفتخادم میرزای بزرگ شیرازی به نام شیخ محمد که پس از فوت مرحوم میرزا ، ترک معاشرت نمود و از همنشینی با مردم کناره گیری می گرفت. روزی شخصی نزد او می رود و می بیند که به هنگام غروب ، چراغ خود را به جای نفت ، از آب پر نمود و روشن کرد و چراغ در کمال ناباوری روشن و برافروخته شد. آن شخ

می خواهم از همیشه ی این اضطراب برخیزم این دل گرفتگی مداوم شاید، تأثیر سایه ی من است، که این سان گستاخ و سنگوار بین خدا و دلم ایستاده ام. سجاده ام کجاست؟ سلمان هراتی موضوعات مرتبط: منتخبي از شعرهاي شاعران بزرگ

چه فرقی دارد پُشت میله ها باشی یا در خیابان های شهر در حال قدم زدن وقتی که آرزوهایت در حبس باشند.